zamknij Informujemy, iż nasz sklep internetowy wykorzystuje technologię plików cookies a jednocześnie nie zbiera w sposób automatyczny żadnych informacji, z wyjątkiem informacji zawartych w tych plikach (tzw. „ciasteczkach”).

Edukacja

Kategorie

Najnowsze

Komentarze

  • unawocxav
    http://mewkid.net/where-is-xena/ - Amoxicillin 500mg...
  • oxiqeqosexaqa
    http://mewkid.net/where-is-xena/ - Buy Amoxicillin...
  • ojunanocm
    http://mewkid.net/where-is-xena/ - Amoxicillin...
  • linoacuda
    http://mewkid.net/where-is-xena/ - Amoxicillin 500mg...
  • JeszeEdicy
    cialis coupon code you have posted in this thread...

Najczęściej kupowane

 Dążenie do mistrzostwa cz.1 - Umiejętności
Dążenie do mistrzostwa cz.1 - Umiejętności

Dążenie do mistrzostwa – części składowe osiągnięć sportowych
Część pierwsza – UMIEJĘTNOŚCI

Każdego sportowca, niezależnie czy jest profesjonalistą czy amatorem, cechuje wspólny mianownik: potrzeba doskonalenia swoich umiejętności, która przekłada się na widoczne, coraz lepsze rezultaty. Dla zawodowca może to być zdobycie podium, awans do wyższej rangi zawodów, pobicie rekordu, jednak również stały progres na treningach, poprawa zdrowia fizycznego i kondycji psychicznej, satysfakcja z treningu itd. Dla osoby trenującej hobbystycznie są to zazwyczaj: pokonywanie swoich słabości, poprawa techniki, lepsza kondycja, gibkość, siła, korzystne zmiany w sylwetce i wiele innych czynników, które z czasem, w miarę nieustających postępów i w zależności od temperamentu sportowca, potrafią stać się „motorem napędowym” do wejścia na poziom wyżej i wzbudzenie potrzeby rywalizacji na poziomie zawodowym.

Mistrzostwo sportowe zdaje się pociągać ludzi o niezwykle twardym charakterze, mocno zmotywowanych i stabilnych emocjonalnie, jednak nie jest to regułą. Tym bardziej, że istnieją powszechnie stosowane techniki z zakresu psychologii sportu, dzięki którym osoby introwertyczne i mniej stabilne emocjonalnie potrafią wspiąć się na najwyższe szczeble sportu. Wniosek z tego jest taki, że zależność pomiędzy temperamentem a sukcesem jest nikła. O powyższych technikach będę pisać w kolejnych tekstach.

W tym artykule skupię się na przedstawieniu części składowych osiągnięć sportowych z naciskiem na fundament przygotowań sportowca, tzn. rozwój umięjętności.
Na wyniki w sporcie składają się kombinacje głównych składowych: kondycji fizycznej, poziomu umiejętności i psychicznej gotowości do rywalizacji. W przypadku różnych dyscyplin, każdy z wymienionych czynników może okazać się najistotniejszy. Jednak sztuką jest odpowiednio je zrównoważyć. Wyjaśnię jak poprawić swój progress w oparciu o efektywną informację zwrotną i rozsądnie zaplanowane treningi.

Poprawa osiągnięć sportowych zależna jest od poprawy kondycji fizycznej. Tak – gotowość psychiczna i silna motywacja pełnią niezbędną rolę w rozwoju. Ale nie zajdziesz daleko w sporcie, jeżeli nie zadbasz o odpowiedni trening na poziomie fizycznym. Przygotowywanie ciała do wyzwań, jakie przed nim stawiasz, jest równoznaczne z zasadą zwiększania obciążenia. Wymagania stawiane ciału rosną i mogą być pokonywane tylko w przypadku wzrostu zdolności organizmu do większej aktywności fizycznej. Najprościej ujmując – kondycja zależy od tego, jak często i intensywnie trenujesz.

Najważniejszą zasadą planowania sensownego treningu jest uwzględnienie specyfiki dyscypliny. Określ cel i charakterystykę sportu, który uprawiasz, zanim postanowisz wypróbować na sobie wszystkie dostępne jakże innowacyjne metody szlifujące kondycję. Specyfika jest fundamentem dobrego planu treningowego. Trening niespecyficzny może wręcz pogorszyć wyniki. Powinieneś zaplanować go w ten sposób, by wychodzić naprzeciw wymaganiom stawianym przez dyscyplinę sportu, jaką uprawiasz. Podstawowymi elementami są: siła, szybkość, wytrzymałość i gibkość.

Umiejętności są niematerialne. Nie należy ich jednak mylić z talentem czy uzdolnieniami. Termin „umiejętność” odnosi się do zdolności do osiągnięcia porządanego rezultatu. Oznacza to, że umiejętność reprezentuje potencjał sportowca, zaś wykonanie – wyniki. Wyniki są mierzalne, ale nie stanowią doskonałego środka pomiaru umiejętności.
Sportowcy nie dziedziczą umiejętności – nabywają je przez systematyczną pracę. Owszem, dla osoby z „talentem” trening zapewne będzie łatwiejszy, ale możemy wytrenować dobrego sportowca bez tej naturalnej zdolności.

Jak rozwinąć umiejętności?

Po pierwsze: obserwacja
Musisz zrozumieć, że rozwój umięjętności jest równoznaczny ze zrozumieniem związku pomiędzy tym, co chcesz osiągnąć a działaniami, które mają to sprawić. Czy jesteś dla siebie wystarczająco dobrym sędzią aby ocenić swoje postępy i technikę? Raczej nie. Nawet najlepszych trenerów, którzy również są aktywnymi zawodnikami, prowadzą inni trenerzy.
Jedną z dobrych „domowych” metod analizy swojej sprawności fizycznej jest nagrywanie wykonywanych przez siebie ćwiczeń, następnie ich analiza i porównanie z wcześniejszymi nagraniami, a także porównanie z filmami, na których mistrzowie danej dyscypliny prezentują dane ćwiczenie.
Jednak odpowiednią informację zwrotną, dopasowaną konkretnie do twojej osoby, możliwości i wytrenowania, może dać jedynie dobry trener, który cię poznał i potrafi umiejętnie strukturyzować treningi i wprowadzać zmiany w odniesieniu do twoich predyspozycji.
To właśnie mądry trener będzie twoim obserwatorem, który zadecyduje jakimi metodami treningowymi należy się posłużyć, aby wydobyć twój potencjał. Mądry trener będzie również miał świadomość, że metoda, która sprawdziła się raz i przyniosła sukces, niekoniecznie będzie efektywna kolejnym razem. Mądry trener nie będzie na tobie eksperymentował, tylko analizował jak reagujesz na poszczególne sposoby treningowe i wybierał dla ciebie ten najlepszy.
Mądry trener będzie rozwijał się wraz z tobą i dążył do tego, abyś nieustająco utrzymywał i poprawiał swoje umiejętności. „Uczenie się jest jak wiosłowanie pod prąd rzeki. Kiedy przestajesz, nurt unosi cię wstecz” – Lao Tse. Albo ćwiczysz, albo słabniesz.

Trening przy jednoczesnym braku wiarygodnego żródła informacji zwrotnej przełoży się na brak postępów, jeśli błędna technika nie zostanie skorygowana i się utrwali. Nie tyle „trening czyni mistrza” co „właściwy trening z odpowiednią oceną czynią mistrza”.

Mądry trener będzie wiedział, że:

  • umiejętności, które nie mogą być opanowane całościowo, powinny zostać rozbite na mniejsze składowe, które następnie zostaną połączone w całość
  • ilość nie równa się jakości
  • treningi powinny być realistyczne, aby następnie móc je przenieść na pole prawdziwej rywalizacji sportowej
    proponowane ćwiczenia powinny się równoważyć, aby ostatecznie były wykonywane sprawnie i dokładnie

Po drugie: powtarzalność i automatyzacja ruchu

Zmysł, zwany propriocepcją (lub kinestezją) służy ocenie, czy twoje ciało porusza się z odpowiednim wysiłkiem i jakie jest wzajemne położenie poszczególnych części ciała. Sportowcy muszą nabrać „wyczucia”. Wraz z powtarzaniem (poprawnej technicznie) czynności, ciało zapamiętuje ruch i obeznaje się z nim, aby kojarzyć związane z nim odczucia.
Dla początkującej osoby problemem zazwyczaj jest koordynacja ruchowa, która składa się z kilku składowych (na przykład ustawienie pozycji do wykonania martwego ciągu – odpowienie ułożenie sztangi, podsiad, rozstaw kończyn, spięcie łopatek i całego core, ustawienie głowy, tor ruchu sztangi…itd), która jest do opanowania w miarę powtarzania danego ćwiczenia. Dla doświadczonego sportowca problemem może być wprowadzenie poprawek w technice, kiedy jego ciało ma już „zakodowany” dany ruch. W takiej sytuacji należy zrobić krok wstecz, wrócić na niższy poziom rozwoju i nauki, od nowa rozbić umiejętność na czynniki pierwsze i ponownie je scalić.

Aby stać się mistrzem, musisz doprowadzić do „automatyzacji” swoich umiejętności. To coś takiego, jak autopilot w samolocie. Możesz je realizować bez znacznego wysiłku umysłowego, robiąc to intuicyjnie. Pozwoli Ci to na luksus jednoczesnego przetwarzania i reagowania na informacje z wielu źródeł.
Często, kiedy umiejętności są już automatyczne, ponowna koncentracja na wszystkich składowych ruchu może zakłucić jego wykonanie.

Po trzecie: dobrze zaplanowany plan treningowy

Fundamentem poprawy ogólnych rezultatów jest oczywiście dobrze zaplanowany plan treningowy. Może być on skonstruowany na wiele sposobów, wybór zależy od charakterystyki dyscypliny jaką uprawiasz i decyzji trenera, jaka metoda będzie dla ciebie najbardziej optymalna.
Najważniejsze jest to, żeby był on indywidualnie dopasowany i modyfikowany. Korzystanie z planów treningowych typu: szablony, kopiuj+wklej dla każdego podopiecznego czy treningi zawodowców (np. plany kulturystów startujących w Mr.Olympia zawarte na bodybuilding.com) nie pomogą Ci osiągnąć wspaniałych rezultatów.
Owszem, opieranie się na świetnych rozpiskach typu Sheiko, Smolov itp. itd. jest zasadne, ale mądry trener będzie wiedział jak dany program dopasować dla swojego podopiecznego i jak można go zmodyfikować, żeby dążyć do poprawy priorytetów.

Poniżej przedstawiam kilka metod mających na celu wypracowanie umiejętności:

Trening blokowy vs trening losowy
Jak sama nazwa sugeruje – w treningu blokowym rozkład skupia się na poprawie jednej konkretnej umiejętności, zanim przejdzie się do kolejnej.
Trening losowy pozwala na prace nad wszystkimi umiejętnościami na każdej sesji, jednak w układzie losowym, dzięki czemu jest mniej przewidywalny i bardziej wymagający.

Która metoda jest skuteczniejsza? To zależy. Od dyscypliny, celu i umiejętności, jakie musisz posiąść. Mądry trener będzie wiedział, którą z nich wykorzystać na jakim etapie nauki.

Nauka etapowa vs uczenie się całościowe

Zastanów się, czy w swojej dyscyplinie bardziej sprawdzi się dzielenie umiejętności na drobne elementy czy ćwiczenie techniki jako niepodzielne całości?
Nauka podzielona na części świetnie sprawdzi się w przypadku umiejętności wymagających znacznego zaangażowania umysłowego na wczesnych etapach uczenia się, kiedy uczysz się umiejętności serynych a także takich, które sprawiają trudności w trakcie rywalizacji, czy przy doskonaleniu umiejętności zawierających elementy niebezpieczeństwa.

Uczenie się całościowe prawdopodobnie przyniesie największe korzyści zaawansowanemu zawodnikowi, ze względu na doświadczenie pozwalające zrozumieć powiązania między komponentami bez konieczności rozdzielania ich. Również dzięki tej metodzie przeniesienie całych umiejętności na rywalizację będzie bardziej naturalne.
Podejście całościowe zalecane jest gdy umiejętność jest zbyt liniowa, by dać podzielić się na mniejsze składowe (lub gdy podział nie przyniesie żadnych korzyści), bądź gdy umiejętność jest bardzo zwarta i poprzez rozbicie jej na mniejsze zlikwidujemy jej spójność.

Najważniejsze jest to, że trzeba korzystać w pełni ze swoich talentów i możliwości. W każdym człowieku tkwi wielki potencjał, ale niewielu zdaje sobie z tego sprawę. Celem sportowców i ich trenerów jest sprawienie, by umiejętności zostały doskonale opanowane. Wszystko, czego potrzeba to odpowiednie wskazówki i wystarczające zaangażowanie.

W następnym artykule poruszę temat gotowości psychicznej i odporności mentalnej, które przekładają się na równiejsze wyniki i bycie lepszym w utrzymywaniu determinacji, skupienia, pewności i kontroli pod presją.

Kasia Mądry

Swoją przygodę z prawdziwym treningiem siłowym i trójbojem rozpoczęła pod okiem Kamila Koczwary, która zaowocowała wielomiesięczną współpracą, również na polu zawodowym, kiedy Barbell Brothers rozpoczęli cykl swoich autorskich szkoleń. Z wykształcenia graficzka, na codzień pracująca w branży fitness&sport. Pasjonatka psychologii sportu, którą wykorzystuje na codzień do poprawy swoich wyników oraz opisuje w artykułach publikowanych na blogu BB.

Dodaj komentarz